خطی نوشته بود :

                          " من گشته ام نبود

                                          تو دیگر نگرد

                                                          نیست "

این آیه ملال

در من هزار مرتبه تکرار گشت و گشت

چشمم برای اینهمه سرگشتگی گریست

در جستجوی آب حیاتی ؟

در بیکران این ظلمت آیا

در آرزوی رحم ؟ عدالت ؟

                                    دنبال دوست ؟ عشق ؟

ما نیز گشته ایم ...

                            و آن شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر ...

آیا تو نیز چنان او انسانت آرزوست ؟

گر خسته ای بمان و اگر خواستی بدان

ما را تمام لذت هستی به جستجوست

پویندگی تمام معنای زندگی است

                                           هرگز نگرد نیست

                                            سزاوار مرد نیست

                             چه خبر داشت که همچون تو گلی می روید ...

                                                 هیهات برادری چو عباس آید

ای عاشقان ای عاشقان  آنکس که بیند روی او

                            شوریده گردد عقل او    آشفته گردد خوی او

خزان و

دوباره فصل شروع دلتنگی های من...

اینو خوب می دونم که پاییز و زمستان امسال خیلی آزارم خواهند داد

هر شب من امسال شب ِ یلداست...

آخه منتظر کسی هستم ...

قراره یه مسافر از یه راه خیلی دور بیاد ...

با اومدن بهار اونم میاد ...

کاش بهار زود بیاد ...

بهاری که سالهاست انتظارش را می کشم ...

و چه قدر سخته انتظار ...

و چه قدر سخته انتظار ...!

تو می آیی ...

های ..

تو می آیی ...

زباغ قصه ز دشت خواب

ز راه شهری پر از مهتاب ...

دلهای اسیران شده فرش حرم او

                                            ای اشک روان شو که نسوزد قدم او ...

السلام علیک یا مولای یا اباصالح المهدی

سلام

دوستان عزیزم می بخشید که دیر به دیر آپ می کنم ، رفته بودم مسافرت

رفته بودم به شهری که عاشقانه دوستش دارم  ...

رفته بودم قم ...حرم حضرت معصومه

جمکران ...دعای توسل ...روز ولادت حضرت اباالفضل (ع)

جای همه تون خالی بود ...

نمی دونم تا حالا رفتین جمکران یا نه ، اگه نرفتین آرزو می کنم حتما برین

اونجا دل آروم می گیره ...

هر دل غمدیده ای اونجا احساس امنیت می کنه ...

عطر گل نرگس ...

 اشک شوق ، چشمان منتظر ، دلهای بی قرار...

گر چه می گویند از یک گل نمی گردد بهار      من گلی دارم که عالم را گلستان می کند

الهی در ظهورش تعجیل فرما و فراقش بیش از این بر ما مپسند

                                          الهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

                                                                                                            التماس دعا

من آن چراغ به دستم که در شبان سیاه ـ

به حالتی که همه اشکم و دردم ـ

                                            به جستجوی دلارام خویشم می گردم ...

نه پيامي ، نه اميد ِ گذر ِ نامه بري

كيست ، كز گمشده ي من برساند خبري ؟

چون تو رفتي ، همه جا خلوت خاموشان شد

نيست در كوچه ي ما ، زمزمه ي رهگذري .

راه ما دور و دلم با غم تو نزديك است

وين دل غم زده ، جز ناله ندارد هنري

تا كه پرواز كنم سوي تو با نغمه ي عشق

چه شود گر كه ببخشند مرا ، بال و پري ؟

نه شگفت است ، اگر مرغ دلم ناله كند

نيست از سينه ي تنگم ، قفس تنگ تري

به تن خسته ام اي جان سفر كرده بيا

كه همه شب منم و ياد تو و چشم تري

سلام

دوستان عزيزم امروز مي خوام از يك هنرمند براتون بنويسم

كسي كه با ظهورش ، هنردوستان را به آينده ي موسيقي ايران اميدوار كرد

خيلي از دوستاني كه به وبلاگ خيال آبي تشريف مي آرن

اگر متن يا شعر خوب هم نخونند ؛ مطمئن هستم كه يك آهنگ خيلي دلنشين مي شنوند

براي همين خواستم به معرفي خالق اين اثر ماندگار بپردازم

نابغه ي جديد موسيقي ايران ، شاعر و نوازنده و آهنگساز موسيقي ايراني و سرپرست گروه سايه

** استاد اميرحسين سام **

مي دانم كه مي آيي چه غم دارم ز تنهايي

مي باري چو ابر بهار مي شويي از دل غبار

مي تابي چون آفتاب مي ربايي از ديده خواب

مي رسد با بانگ صبح از سوي او آن نسيم جان فزاي كوي او

گر دل من بي قراري مي كند او بهار است و بهاري مي كند

مي دانم كه مي آيي چه غم دارم زتنهايي شب هجران شود كوتاه رسد صبح اميد از راه

شب هجران شود كوتاه رسد صبح اميد از راه

شعر و آهنگ --- امير حسين سام

آواز ---- علی بيات

آخرين كاري كه از گروه سايه در كشور منتشر شده ؛ اثري هست با عنوان

** زرد سرخ ارغواني **

با صداي گرم دوست عزيزم ** اشكان كمانگري **

كه دوستان مي توانند از نوار فروشي ها تهيه نماييند

در پايان

تشكر مي كنم ازآقاي سام كه اجازه دادند تا اين نغمه ي زيبا از وبلاگ خيال آبي براي هنردوستان پخش

شود.